Фестываль тэатра лялек і анімацыйных фільмаў для дарослых
Лялька таксама чалавек

Мінск 2011

Першыфестываль адбыўся ў 2006 годзе.
Непасрэднай матывацыяй для арганізацыі гэтага фестывалю была свядомасць, што ў большасці краінаў лялечны тэатр, і, нават, анімацыя асацыююцца з творчасцю адрасанаванай дзецям. Мы перакананыя, што анімацыя, тэатр лялек з'яўляюцца паўнапраўнай мовай кіна- і тэатрамастацтва. Пра гэта сведчыць гісторыя мастацтва ўвогуле і мастацтва лялечнага тэатра ў прыватнасці. Заўсёды творцы, камунікуючы з наваколлем, карысталіся арсеналам сімвалаў, метафар, кантэксту. Гэтым самым характарызуецца і анімацыйнае мастацтва.

Штогод наш фестываль фінансуецца гарвыканкамам горада Варшавы, а часам таксама Міністэрствам культуры і нацыянальнай спадчыны, Вышэградзкім фондам, Нацыянальным аўдыёвізуальным інстытутам, Культурнымі інстытутамі паасобных краінаў, пасольствамі, прыватнымі спонсарамі і фірмамі.

Фестываль знаходзіцца пад ганаровым патранатам Польскага лялечнага асяродка Міжнароднай асацыяцыі мастакоў-лялечнікаў POLUNIMA, а таксама мэра Варшавы.

Спектаклі былі ацэненыя міжнародным журы, а таксама журы студэнтаў факультэта Тэатразнаўства Дзяржаўнай тэатральнай акадэміі ў Варшаве.

Пастановы неаднаразова ўзнагароджваліся прызамі прыватных спонсараў.

На фестывалі былі прадстаўленыя тэатральныя трупы з прыкладна 50 краінаў, у тым ліку і Беларусі.

Сардэчна запрашаем!

www.uniateatrniemozliwy.pl

Polunima Lalka też Człowiek

Саюз Тэатр Немагчымы Пра Саюз Тэатр Немагчымы
“Адкуль мы выйшлі і куды ўвайшлі”, Войцех Алейнік


Канцэрт на Сангорцы, у сядзібе Пэнтава, : Андреі Борушэвскі , Багдан Шчэпаньскі

Мы сустрэліся ў сярэдзіне васьмідзесятых гадоў мінулага стагоддзя ў Беластоку як студэнты факультэта Лялечнага тэатра Дзяржаўнай тэатральнай акадэміі ў Варшаве. Вывучаючы лялечны тэатр, мы знаходзілі ў ім усё больш захапляльных магчымасцяў выказвання. Разам мы зрабілі спробу сумесных рэалізацый малых тэатральных формаў. Гэта прынесла, між іншым, першыя, поўныя прыгодаў, падарожжы на замежныя фестывалі ў Францыю і Італію.

Разнастайны, не заўсёды здавальняючы вопыт працы і новыя магчымасці ў “новай Польшчы”, прывялі нас да занятку самастойнай працай і, такім чынам, у 1997 годзе мы афіцыйна стварылі Саюз Тэатр Немагчымы, мяркуючы, што гэта будзе тэатр для дарослых. Мы дагэтуль верныя гэтаму прынцыпу.

На працягу 14 гадоў працы мы паставілі некалькі дзясяткаў спектакляў, большасць з якіх дагэтуль граем. Мы атрымалі шмат узнагародаў на фестывалях у Польшчы і за яе межамі. Нашы гледачы, а таксама крытыкі, выказалі нам шматлікія словы прызнання.


на Сангорцы, у сядзібе Пэнтава

Прадпрымаем таксама шмат дзеянняў, якія папулярызуюць лялечны тэатр і анімацыю. Найбольш значным праектам з'яўляецца штогадовы, пачынаючы з 2006 г., Міжнародны фестываль тэатра лялек і анімацыйных фільмаў для дарослых “Лялька таксама чалавек”, якім цікавіцца ўсё большая колькасць людзей. Падчас фестывалю паказваюцца розныя спектаклі з усяго свету, якія ацэнвае міжнароднае журы. Мы таксама займаемся правядзеннем конкурсаў плаката і фатаграфіі. Арганізуем шматлікія выставы тэатральнай пластыкі і дэкарацый. З пачатку 2010 г. мы пачалі папулярызаваць дасягненні польскіх анімацыйных фільмаў праз рэгулярныя іх паказы і сустрэчы з мастакамі; мастацтва мы ўключылі ў наш фестываль.


Канцэрт на Сангорцы, у сядзібе Пэнтава, Лена Ледов

Паралельна з галоўным напрамкам дзейнасці ─ тэатрам, кожны год, з траўня па верасень, мы арганізоўваем канцэрты класічнай музыкі і джаза пад адкрытым небам у маёнтку Пэнтова, побач з Тыкоцінам. Гэтыя мерапрыемствы маюць назву “Канцэрты на Сангорцы”.

Як нашыя тэатральныя дасягненні, так і нашыя дзеянні вакол тэатра, былі добра ацэненыя Міністэрствам культуры і нацыянальнай спадчыны, які ў 2006 годзе адзначыў медалём “За службу культуры Глорыя Арціс (Gloria Artis)” прэзідэнта нашага Саюз Тэатр Немагчымы ─ Марка Б. Хадачыньскага, а праз год і іншых творцаў. Аліцыя Хадыніцкая-Кубэрская, Дарота Ганна Донбэк, Ганна Парусіла-Дужыньская, Мацей Дужыньскі, Аляксандр Кубэрскі, Войцех Алейнік, Багдан Шчэпаньскі ─ былі ўзнагароджаныя “За службу польскай культуры” і атрымалі медалі “За службу культуры Глорыя Арціс (Gloria Artis)”.

Тапорлянд
Сюіта без словаў для кардону і кантрабаса… Інспіравана творчасцю Раланда Тапора і Іагана Себасцьяна Баха

САЮЗ ТЭАТР НЕМАГЧЫМЫ (UNIA TEATR NIEMOŻLIWY)

Сцэнарый і інсцэніроўка: Войцех Алейнік
Музычная кампазіцыя: Багдан Шчэпаньскі
Дэкарацыі: Віялета Халенка і Катажына Раговец

цэнічны жарт, які спалучае ў сабе элементы музычнага канцэрту, фільмавай канвенцыі, анімацыі і лялечнага тэатра. Асновай пастаноўкі з'яўляюцца малюнкі і невялікія апавяданні французскага аўтара Раланда Тапора. Перанесеныя на кардон і паперу, яны ажываюць у сугучнасці з натхняльнымі кампазіцыямі Іагана Себасцьяна Баха, музыкай кантрабаса, якая выконваецца ўжывую аўтарам ─ Багданам Шчэпаньскім. Чорны гумар і макабрэскі Тапора ў такой анімацыі набываюць крыху лірызму, паэтычнасці, а можа нават метафізікі.

Спектакль неаднаразова быў паказаны ў Еўропе, узнагароджаны, у прыватнасці, на: Міжнародным фестывалі Мальта ў Познані (Залаты Аффей), Нацыянальным фестывалі лялечных тэатраў у Аполі (Спецыяльная прэмія), Міжнародным фестывалі лялечных тэатраў для дарослых у Старай Загоры ў Балгарыі (першы прыз “за інавацыйныя рашэнні” і ўзнагарода за музыку).

Другі пакой
Імпрэсія паводле Збігнева Герберта

САЮЗ ТЭАТР НЕМАГЧЫМЫ (UNIA TEАTR NIEMOŻLIWY)

Тэкставыя скарачэнні: Дарота Ганна Донбэк і Войцех Алейнік
Інсцэніроўка і рэжысура: Дарота Ганна Донбэк
Дэкарацыі: Тамаш Тараха
Музыка: Гжэгаж Малкоўскі
Акцёрскі склад: Дарота Ганна Донбэк, Ганна Поневаж (гастралёр), Марэк Тында (гастралёр), Пётр Стэц (практыкант)

“Другі пакой” з'яўляецца адной з некалькіх п’ес, напісаных Гербертам, пастаноўка свядома пазбаўленая акцёрскай экспрэсіі. Скарочаныя да неабходнага мінімуму, дыялогі паміж дзвюма асобамі гучаць нібыта на фоне карцін, якія перадусім будуюць драматургію. Анімацыйныя дзеянні, упісаныя ў павялічаныя да памераў сцэны фатаграфіі, робяць уражанне пранікнення і дапаўнення фонаў. Разам з далікатным пластом гуку гэта стварае ўнікальную атмасферу, як яе назвалі аўтары пастаноўкі, імпрэсіі.

Прэмія познаньскіх КАН-ТЭКСТАЎ (KON-TEKSTY) (Міжнародны фестываль мастацтва для дзяцей і моладзі).

SE-MA-FOR Film Festival

Се-ма-фор (Se-ma-for) гэта найстарэйшая і самая вядомая студыя анімацыйных фільмаў. Пачаткі Се-ма-форa сягаюць у 1947 год, калі ў прыватнай кватэры ў Лодзі плястык Зянон Васілевскі (1903-1966) разам з групай знаёмых - энтузіястаў анімацыі зрэалізаваў у Польшы першы анімаваны лялечны фільм У часах караля Кракуса. З таго часу ў Семафоры было зроблена больш за 1400 фільмаў (сярод іх 800 лялечных), якія здабылі ў цэлым свеце сотні ўзнагародаў, разам з двума Оскарамі (за фільм Танга Збігнева Рыбчыньскага ў 1983 годзе і за фільм Пятрусь і воўк Сузі Темплетон).

У 2010 годзе,у стагоддзе адкрыцця Владыславам Старэвічам (1882 – 1965) пераломнай, не толькі для гісторыіі анімацыйнага фільму, тэхнікі паклетачнай анімацыі, фундацыя Фільмаў Семафор, якая працуе пры студыіі, стварыла цалкам новы фестываль. Фестываль Фільмаў Семафор (міжнародны фестываль анімацыйных лялечных фільмаў і тэхнік плястычных) з'яўляецца другім у свеце і першым у Эўропе фестывалем паклетачнай анімацыі (stop motion), асабліва лялечнай і плястычнай. 22-25 верасня ў 2011 годзе ў Лодзі (Польша) адбудзецца другі выпуск феставалю, які ў гэтым годзе, 21-23 кастрычніка, дачакаецца свайго выключнага працягу ў Лугана ў Швайцарыіі. Фестываль Фільмаў Семафор будзе складацца з трох галоўных частак: міжнародны конкурс прафесійных фільмаў, зробленых у паклетачнай тэхніцы (лялечная анімацыя, пластэлінавая анімацыя, выцінанкавая анімацыя, анімацыя аб'ектаў у прасторы, анімацыя сыпучых матэрыялаў і іншыя тэхнкі працы з прасторай), польскі конкурс прафесійных анімацыйных фільмаў, зрэaлізаваных ва ўсіх тэхніках і цыкл дадтковых паказаў (тэматычных, гістарычных і манаграфічных), якія прадстаўляюць мажлівасці ўжо ўспамянутых раней тэхнік анімацыі.

Праграма фільмаў

Каракас (Caracas), 10 хв., 2006
рэжысура: Ганна Блашчык
Се-ма-фор

Каракас быў заінспіраваны апавяданнем “Юнацтва” Джозэфа Конрада. Гэта, расказаная мастацкімі вобразамі, гісторыя падарожжа ўпартага марака ў Бангкок. Фільм “дрэйфуе” паміж анірыстычнай, імпрэсіяністычнай ілюстрацыяй марскога падарожжа і гісторыяй нястомнага летуценніка.

Вяртанне, 8 хв., 2008
рэжысура: Ганна Блашчык
Се-ма-фор

Вяртанне расказвае гісторыю нязграбнага астранаўта, які пасля доўгіх гадоў, праведзеных у космасе, вяртаецца на “зямлю”. Многія рэчы беззваротна змянілі сваю форму. Аднак не ўсё! Крышку нечакана пра тое, што змяняецца ў часе і прасторы.

Ichthys, 15 хв., 2006
рэжысура: Марэк Скрабэцкі
Се-ма-фор

Ichthys ─ нестандартна расказаная, метафарычная, фільмавая гісторыя пра ўпартасць чакання, надзеі і самарэалізацыю. Галоўным героем з'яўляецца мужчына ў самым росквіце сілаў; ён прыходзіць у рэстаран, інтэр'ер якога нагадвае сакральны будынак. Ён там адзіны кліент. Яго вітае афіцыянт з тварам херувіма, які прымае замову і выходзіць. Кліент чакае яго вяртання. Час ідзе, спакваля пакрываючы ўсё налётам старасці. Калі урэшце рэшт малады афіцыянт вяртаецца з замоўленай стравай, кліент выглядае мёртвым…

Хлопчык Дэні (Danny Boy), 10 хв., 2010
рэжысура: Марэк Скрабэцкі
Се-ма-фор

Хлопчык Дэні ─ гісторыя пра чалавечыя слабасці, якія мы вобразна называем “стратай галавы”. Той, пра каго мы кажам метафарычна ─ “згубіў галаву”, гэта чалавек, які не ведае, што робіць. У гэтай гісторыі галаву згубілі ўсё, акрамя аднаго адзінага хлопчыка Дэні, які адчувае сябе ізаляваным дзіваком у безгаловым грамадстве. Фільм закранае праблему адзіноты асобы і задае пытанне, ці для прыстасавання да грамадства трэба раўняцца на горшых.

Танга, 8 хв., 1980
рэжысура: Збігнеў Рыбчыньскі
Першая прэмія “Оскар” за польскі фільм (1981).

Збігнеў Рыбчыньскі здымаў Танга амаль год з-за складанага творчага працэсу. Ён ужыў тэхніку фотаздымкаў, якая заключалася ў паасобных здымках кожнай асобы, а пасля пазмяшчэнні іх у анімацыйнай паслядоўнасці. Неаднаразова накладзеныя на сябе экспазіцыі патрабавалі дакладнасці. Рыбчыньскі, працуючы над фільмам, практычна перасяліўся ў студыю ў Се-Ма-Форы, ператварыўшы здымачны павільён у “жылое памяшканне”. Менавіта такую працоўную назву мела пазнейшае Танга.

Рэчаіснасць у фільме, хоць цалкам пабудаваная з агульнавядомых элементаў, стварае новую якасць, адкрывае перад гледачом новыя прасторы бачання. Прадстаўлены сюррэалістычны свет, які пазбаўлены сюжэту і храналогіі, здаеццца штучным і ізаляваным. Героі, хоць і займаюцца празаічнымі рэчамі, але складваецца ўражанне, быццам танцуюць у рытме музыкі. Гэта адчуванне ўзмацняецца разам са з’яўленнем чарговых людзей, рухі якіх цалкам узгодненыя паміж сабой. Глядач не ў стане зразумець і заўважыць усе прадстаўленыя на экране дзеянні; каб прыгледзецца да ўсіх постацей, трэба паглядзець фільм прынамсі некалькі разоў. Фільм паказвае цыклічны і адначасовы вобраз свету. Нягледзячы на паслядоўнасць рухаў асобных людзей, увесь фільм падаецца эпізодам нечага большага, цэлага мікракосмасу, створанага мастаком. У фільме можна назіраць сінхронны поўны цыкл чалавечага жыцця: ад дзяцінства да старасці. Пасля апошняга эпізоду можна зноў паспяхова паказаць першы. Глядач, які захоча паглядзець фільм яшчэ раз, каб прыгледзецца да ўсіх персанажаў, справакуе адкрыццё наступнага цыклу паўтарэнняў.

Сонпавіна (SNEPOWINA), 14 хв., 2001
рэжысура: Марта Паек (Marta Pajek)
Се-ма-фор

Фільм Сонпавіна закранае тэму сну, які знаходзіцца на мяжы свету душы і цела, які немажліва ані схапіць, ані даследаваць. Сон адбываецца ў нас, але адначасова паза намі - таму выклікае ў нас непакой. У сне мы знаходзімся ў зменлівым свеце, а прачынаемся мы ў месцы, дзе ўсе можам кантраляваць і ўсе падаецца нам прадказальным. Але часам нават у сне 'нешта' нас кантралюе і вырашае за нас…

Анімацыйныя фільмы для дарослых

Сэрафіньская Фільмова-Графічная Студыя

Serafiński Studio Graficzno-Filmowe

Сэрафіньскага Студыя існуе з 2004 года. Яе заснавальнікам з'яўляецца Марэк Сэрафіньскі, вядомы рэжысёр анімацыйных фільмаў. Вакол яго гуртуюцца найвыдатныя незалежныя творцы анімацыйных фільмаў. Студыя адкрытая да супрацоўніцтва з творцамі анімацыйных фільмаў сусветнага ўзроўню. У 2008 г. студыя прадзюсіравала фільм братоў Куэй “Інвенторыюм слядоў". Студыя Сэрафіньскага супрацоўнічае з лепшымі аніматарамі, мастакамі і сцэнарыстамі. Фільмы, створаныя студыяй, былі ўзнагароджаныя на шматлікіх нацыянальных і міжнародных фільмавых фестывалях. Студыя рэалізуе анімаваныя фільмы ва ўсіх 2D і 3D тэхналогіях на самым высокім мастацкім і тэхнічным узроўні.

Востраў гібонаў, 8 хв., 2010
Сцэнарый, рэжысура: Малгажата Босэк
Сэрафіньская Студыя

Фільм “Востраў гібонаў” з'яўляецца псіхалагічнай драмакамедыяй. Звычайны візіт у заапарк становіцца для галоўных герояў падставай для роздумаў аб уласным жыцці. Гаворка аб досыць супрацьлеглых пунктах погляду, аб недаацэньванні працы іншай асобы, балансе супрацьлегласцяў і незвычайна цяжкім мастацтве ─ суіснаванні ў адносінах.

ДЗЯДЗЬКА, 8 хв., 2008
Рэжысура: Мацей Шнабэль
Сэрафіньская Студыя

Фільм уяўляе сабой гратэскавую анімацыю з нечаканым канцом, прызначаную для аўдыторыі з шырокім ўзроставым дыяпазонам. Стужка расказвае пра абсурднае пераўтварэнне галоўнага героя, пяцідзесяцігадовага чалавека, на вачах у маленькага хлопчыка (апавядальнік у фільме).

СІЦЫЛІЙСКАЯ БЛЫХ, 8 хв., 2008
Рэжысура: Марцін Гіжыцкі
Сэрафіньская Студыя

Гісторыя кахання з нечаканым паваротам дзеяння на аснове паштовак перыяду канца стагоддзя.

Сафары, 14 хв., 2009
Сцэнарый, рэжысура: Марэк Сэрафіньскі
Сэрафіньская Студыя

Фільм з'яўляецца кароткай сюрэалістыча-гратэскавай гісторыяй пра спаборніцтва і пошук ідэальнай партнёркі.

КРЫМІНАЛ, 4 хв., 2009
Рэжысура: Марцін Яжыньскі
Сэрафіньская Студыя

Атмасфера чорнага крыміналу саракавых гадоў. Два гангстэры беспардоннa рабуюць банк. За нападам назірае загадкавы чалавек, які таіцца ў чорным Крайслеры...

Докуманімо, 10 хв., 2007
Сцэнарый, рэжысура: Малгажата Босэк
Сэрафіньская Студыя

Хатняя гаспадыня, Сізіф сучасных жанчын. Жанчына ратуецца ад уплыву работ па гаспадарчым абслугоўванні, ратуючыся ў радасным творчасці – головоломка- пад абломкаў…

Брытва, 10 хв., 2009
Сцэнарый, рэжысура: Гжэгаж Канцэвіч
Сэрафіньская Студыя

Змрочная гісторыя канца салона-цырульні, экранізаваная ў старасвецкай манеры чорнай камедыі.

Inventorium слядоў (Inventorium sladow), 21 хв., 2009
Рэжысура: The Quay Brothers
Сэрафіньская Студыя

Гэта незвычайны фільм дакументальны, які з'яўляецца паэтычным і суб'ектыўным выказам шанавання і павагі для аўтара 'Рукапісу, які адшукалі ў Сарагоссе' (“Rкkopisu znalezionego w Saragossie") Яна Патоцкага, але адначасова гэта візуальная дакументацыя, якая з'явілася на падставе аутэнтычных рэчаў, памяшчэнняў, прастораў, якія знаходзяцца ў замку ў Ланьцуце, і на якіх, для творцаў фільму, засталіся невідочныя і не сцёртыя сляды Яна Патоцкага. Сам замак і аб'екты, што ў ім знаходзяцца, сталіся шклом, якое павялічвае, і прызмай, праз якую можна ўбачыць яшчэ існуючыя сляды яго жыцця, што папярэджвалі хвіліну, калі ён скончыў яго самагубствам у сваім маёнтку на Украіне.

Кіно для Дзеці

Дабро, прыгажосць і праўда, 6 хв., 2011
рэжысура: Бальбіна Брушевска

Дабро, прыгажосць і праўда гэта аповед пра рэаліі сучаснага свету, у якім зацікаўленнасць дабром, прыгажосццю і праўдай змяншаецца, а на іх месца прыходзіць танная сенсацыя, драмы выбухаў, стрэляніны і іншыя больш цікавыя рэчы. Гэта гісторыя чалавека, які носіць у сабе ідэалізаваны вобраз свету, які абараняе свае ідэалы і прабуе перадаць гэтыя ідэалы іншым. Галоўны герой праігрывае ў сваей наіўнай барацьбе ў імя дабра, але на самым канцы з'яўляецца промень надзеі...

Фантастычная крама з кветкамі, 15 хв., 2001
рэжысура: Павел Партыка
Се-Ма-Фор, Партыфлекс сістэм

Фільм расказвае чароўную гісторыю аб адной краме, якая ўвечары, пасля сыходу прадаўца, дзіўным чынам ажывае. Шпулькі дроту раскручваюцца, танцуюць у паветры і сплятаюцца ў мужчынскія і жаночыя постаці. Яны ўпрыгожваюцца пялёсткамі маляўнічых кветак і, калі ўжо ўсе апранутыя, пачынаецца кветачны баль.

Грыбы буры, 13 хв., 2008
рэжысура: Ян Стэліжук
Студыя Серафіньскага

Гэта гісторыя прыгодаў гуманоіда, які супраць сваёй волі ўцягнуты ў шэраг дзіўных падзей на чужой планеце і ў выніку... ратуе яе ад нападу грыбоў-мутантаў.

Зялёны аловак, 11 хв., 2006
рэжысура: Ян Стэліжук
Студыя Серафіньскага

У фільме ідзе гаворка пра малую дзяўчынку Агатку і ейныя прыгоды, якія адбываюцца ў яе ўласным свеце фантазій. У выдуманай Агаткай рэчаіснасці важную ролю адыгрывае зялёны аловак, які дапамагае гераіні ў вырашэнні праблемаў.

Пеця і Воўк, 30 хв., 2006
рэжысура: Сюзі Тэмплетан
Брэйкфры Фільмс, Сэ-Ма-Фор

Фільм Пеця і Воўк створаны на падставе музычнай казкі Сяргея Пракоф'ева, якая зразумелай і шчырай мовай распавядае пра самыя важныя рэчы: усемагутнасць сяброўства і чалавечую дабрыню. Героем казкі з'яўляецца Пеця, нясмелы хлопец, які вымушаны змагацца з брутальным светам дарослых. Выклік, які кіне яму лёс, прымусіць яго перамагчы свае слабасці і дапаможа ўступіць у свет дарослых. Выдатны фільм, які атрымаў шматлікія прэстыжныя ўзнагароды, у тым ліку прэмію “Оскар” за лепшы анімацыйны кароткаметражны фільм (2007).

Склад Тэатру

Марэк Б. Хадачыньскі (1954, Цялец)) - рэжысёр, сузаснавальнік і дырэктар “Саюзa Тэатр Немагчымы” (Unia Teatr Niemoїliwy) ад моманту заснавання. Бацька і дырэктар Міжнароднага фестывалю тэатра лялек і анімацыйных фільмаў для дарослых “Лялька таксама чалавек” у Варшаве. Сябра рады Польскага лялечнага асяродка Міжнароднай асацыяцыі мастакоў-лялечнікаў POLUNIMA. Аніматар культуры. Індывідуальныя ўзнагароды за лепшую рэжысуру ў Польшчы і Чэхіі. Індывідуальныя прэміі і стыпендыя Міністра культуры.

chodaczynski@o2.pl
tel. (48) 606 447 322

Дарота Ганна Донбэк – магістр мастацтваў, рэжысёр і актрыса Тэатра лялек. Скончыла Лялечны факультэт Дзяржаўнай тэатральнай акадэміі імя Аляксандра Зэльверовіча ў Варшаве ў 1990 годзе. Дырэктар Міжнароднага фестывалю АНІМА Квідзын (ANIMO Kwidzyn) ─ фестывалю тэатральнай, фільмавай і музычнай анімацыі, а таксама грамадскай ─ у 2011 годзе адзіны ў Еўропе НДА фэст адзначыць свой дзецяцігадовы юбілей (www.animofestiwal.pl).

Войцех Алейнік – Нарадзіўся 9 лютага 1957 г., рэжысёр ─ выпускнік факультэта Рэжысуры тэатра лялек Дзяржаўнай тэатральнай акадэміі ў Беластоку (1991), тэатразнаўца ─ выпускнік факультэта Тэатральных ведаў Дзяржаўнай тэатральнай акадэміі ў Варшаве (1981). З 1998 г. з'яўляецца адным з заснавальнікаў “Саюзa Тэатр Немагчымы” (Unii Teatr Niemoїliwy), дзе ўдзельнічаў у стварэнні сямі спектакляў, у тым ліку шматразова ўзнагароджанага на тэатральных фестывалях „Тапорлянд. Сюіта для кардону і кантрабаса...” Таксама рэжысіраваў лялечныя спектаклі для дзяцей і дарослых у іншых польскіх тэатрах у Кракаве, Рабцы, Ольштыне, Торуні. Жыве ў Мілянуўку пад Варшавай, дзе быў дэпутатам горсавета (1990-94), і дзе актыўна ўдзельнічае ў культурным жыцці, акрамя ўдзелу ў тэатральных праектах, спявае ў парафіяльным хоры, рэдагуе мясцовую прэсу.

Адам Камень: “Калі я быў малым хлапчуком, я часта ездзіў на вёску да маёй бабулі Сафіі. У садзе расла вялікая вішня, я ўзлазіў на верх, каб ніхто мяне не бачыў і... я спяваў на ўсё горла. І гэта былі мае першыя публічныя выступы. Цяпер я акцёр і... я ўжо не хаваюся ад публікі, а наадварот, я шчаслівы, калі сустракаюся з гледачом на сцэне. І таксама на экране, таму што маімі артыстычнымі дасягненнямі з'яўляюцца шматлікія ролі ў кіно: за галоўную ролю ў фільме “Корнблюмэнбляў” (Kornblumenblau) я атрымаў узнагароду на 42 Міжнародным кінафестывалі ў Лакарна за лепшую мужчынскую ролю. Я з радасцю чакаю нашай сустрэчы!”

Пётр Стэц – студэнт двух факультэтаў: адміністрацыі і гісторыі (па спецыяльнасці Культуразнаўства), піяр-менеджэр двух творчых аб'яднанняў ─ лялечных тэатраў: Лялечная сцэна імя Яна Вількоўскага у Квідзыне, а таксама “Саюзa Тэатр Немагчымы” (Unii Teatr Niemoїliwy) ў Варшаве. Супрацоўнічае са шматлікімі маладымі мастакамі, акцёрамі, музыкантамі, дэкаратарамі, дызайнерамі. З’яўляецца адным з арганізатараў і піяр-менеджэрам Міжнароднага фестывалю АНІМА Квідзын (ANIMO Kwidzyn), суарганізатарам трэцяй часткі Міжнароднага фестывалю тэатра лялек і анімацыйных фільмаў для дарослых “Лялька таксама чалавек” у Варшаве. Выпускнік “Маладых менеджэраў культуры” Таварыства творчых ініцыятываў “К”. Фандрайзэр і менеджэр культуры. Сябра рады Раённага Савету НДА Квідзынскага павету, грамадскі дзеяч

Багдан Е. Шчэпаньскі - кампазітар і кантрабасіст. Звыш 25 гадоў звязаны са шматлікімі тэатрамі ў Польшчы і за мяжой. Напісаў музыку да больш чым 200 тэатральных спектакляў, за якую атрымаў некалькі ўзнагародаў на фестывалях і праглядах у 2007 годзе, з рук Міністра культуры Польшчы атрымаў медаль “За службу польскай культуры”.

Малгажата Сады - З канца 70-х гадоў супрацоўнічае з цэнтрамі мастацтва, кіна- і тэатральнымі фестывалямі ў краіне і за яе межамі ў якасці куратара, перакладчыцы, удзельніцы і творцы мастацкіх праектаў (Канада, Ірландыя, Партугалія, Украіна, Швецыя, Літва, Вялікабрытанія, Расія, Чэхія, Францыя, Італія, Германія). З 90-х гадоў у супрацоўніцтве з Архівам Тэмерсанаў у Лондане займаецца папулярызацыяй творчасці Францішкі і Стэфана Тэмерсанаў (публікацыі, выставы, лекцыі). З 2002 года кіруе незалежным выдавецтвам Gaberbocchus Press. Займаецца фестывалем “Аніматар” у Познані. Супрацоўнічала з братамі Куэй над стварэннем фільму “Інвенторыюм слядоў" (2009). У 2010 годзе разам з Марцінам Гіжыцкім зняла дакументальны фільм “Альфрэд Шраер з Драгабыча”. У 2011 г. стварыла гукавую прастору для выставы “Манах” Коджы Камоджы. З 2008 г. з'яўляецца куратарам праграмы Міжнароднага фестывалю тэатра лялек і анімацыйных фільмаў для дарослых “Лялька таксама чалавек” у Варшаве. Аўтар шматлікіх перакладаў у сферы літаратуры, філасофіі і гісторыі сучаснага мастацтва.

іншы Спектаклье Саюза Таэатр Немагчымы

ДРАМА НЕМАГЧЫМАЯ Lemercier de Neuville

пераклад і тэксты песняў: Крыстына Жухоўска
інсцэніроўка і рэжысура: Марэк Б. Хадачыньскі
дэкарацыі: Аліцыя Хадынецка-Кубэрска
музыка: Марэк Жураўскі

Драма немагчымая Французскі публіцыст, лялечнік, мастак другой палавіны дзевятнаццатага стагоддзя, Лемерсьер дэ Нэвілеса. Спектакль стылізаваны пад французскі тэатр (гуінголь) інсцэніраваў Марэк Б. Хадачыньскі, кіраўнік тэатра. Гэта быў пасціш рыцарскіх раманаў, а таксама дагэтуль актуальная палітычная сатыра. Назва тэатра паходзіць ад загалоўка спектакля... ”
Першы спектакль Саюза, прафінансаваны цалкам яго творцамі.

Сховішча

сцэнарый і рэжысура: Дарота Ганна Донбэк і Войцех Алейнік
дэкарацыі: Пётр Думала
музыка: Багдан Эдмунд Шчэпаньскі

Спектакль Дароты Ганны Донбэк і Войцеха Алейніка ─ пластычна-музычная гісторыя аб адчужэнні, аб пранікненні знешняга ва ўнутранае. Герой трывае ва ўласнаручна сканструяваным сховішчы, крэпасці, якая павінна зберагчы яго ў гадзіну пагрозы.

ПАВУЧАЛЬНЫЯ АПАВЯДАННІ САБРАНЫЯ СА СВЯТОЙ ГІСТОРЫІ
Філасофскія квазі-даклады паводле “Нябеснага ключа” праф. Лешка Калалоўскага, ілюстраваныя анімаванай скульптурай, аб'явай і музычным каментарам Марка Жураўскага.

музыка: Марэк Жураўскі
інсцэніроўка: Марэк Б. Ходачыньскі

мараль:
"няма жыцёвай філасофіі, якую бы разумны чалавек не здолеў станоўча абгрунтаваць"

Час Іллі

паводле Старога Запавету

Сцэнарый: Войцех Алейнік
Рэжысура: Войцех Алейнік i Дарота Ганна Донбэк
Дэкарацыі: Аліса Хадынецка-Кубэрска
Сцэнаграфічная кансультацыя і скульптура: Мажэна Альшэўска
Музыка: Марэк Жураўскі
Выступаюць: Дарота Ганна Донбэк, Адам Камень, Пётр Стэц (практыкант)

Гісторыя прарока Іллі, які ўдастоіўся ўваскрэсення, не ёсць скончаным апавяданнем. У п’есе ён з'яўляецца ў Новым Запавеце разам з Маісеем і Ісусам у “Бачанні” Яго ператварэння. Яны размаўляюць паміж сабой... Пра што? Гэта таямніца.

Паўтарэнне "Вяселля" паводле Ст. Выспяньскага

монаспектакль выконваецца Мацеем Дужыньскім паводле Ст. Выспяньскага

адаптацыя: Хрысціна Жухоўска, Марэк Б. Хадачыньскі
інсцэніроўка і рэжысура: Марэк Б. Хадачыньскі
музыка: Багдан Эдмунд Шчэпаньскі
дэкарацыі: Гжэгаж Дурлік

У штогадовым рэйтынгу часопіса “Тэатр” спектакль названы адной з найцікавых прэм'ераў альтэрнатыўнага тэатра ў Польшчы 2000 году.
“Монаспектакль адрозніваецца нечаканай інсцэніровачнай ідэяй: усе постаці, якія паяўляюцца на сцэне ─ кравецкім стале, уяўляюць з сябе кавалак тканіны, заблытаную стужку, нарукаўнік. Кожны раз вобраз ёсць спробай сінтэзу рысаў характару канкрэтнай постаці (...), яны ажываюць на хвіліну на мініяцюрнай сцэне дзякуючы адзінаму жывому акцёру гэтага спектакля.”

Эскурыял

аўтар: Мішэль дэ Гэльдэродэ
пераклад: Збігнеў Сталярэк
дэкарацыі: Кшыштоф Скаін Май
музыка: Павел Пташкевіч
рэжысура і выкананне: Зуза Гаіньска

"Эскурыял" драма 1927 году. Дзеянне адбываецца ў каралеўскім замку Эскурыял у Мадрыдзе. На працягу ночы памірае каралева (верагодна, была атручана сваім мужам). Кароль, чакаючы на смерць жонкі, выклікае свайго вернага блазна Шалея, спадзеючыся, што той пазабавіць яго і знішчыць смутак. Шалей прапаноўвае каралю ў якасці гульні памяняцца ролямі. Цяпер ён ─ кароль, а кароль ─ гэта блазан... “(...) Ці кароль той, хто мае карону, ці той, каго кахае каралева (...)”

POLUNIMA заснаванa ў Лодзі 21.07.1961 у межах Union Internatinale de la Marionnette (UNIMA)- лялечнага таварыства, якое існуе з 1923 года і мае свае цэнтры ў 70 дзяржавах. Polunima аб'ядноўвае індывідуальных членаў і тых, хто падтрымлівае дзейнасць арганізацыіі (галоўным чынам лялечныя тэатры і Археалагічны і Етнаграфічны Музей у Лодзі). Сярод іх акторы-лялечнікі, рэжысёры, сцэнаграфы, разам з прафесіяналамі- аматары, разам з акторамі - крытыкі і паклоннікі лялек.

POLUNIMA выдае 'Тэатр лялек' - часопіс, якому ўжо 50 гадоў, адрэсаваны галоўным чынам да асяроддзя лялечнага тэатру, але сваёй праблематыкай часопіс таксама закранае альтэрнатыўны тэатр, літаратуру, плястычнае і візуальнае мастацтва. Акрамя эсэ, друкуюцца ў ім рэцэнзіі на найбольш годныя ўвагі польскія спектаклі, артыкулы, прысвечаныя краёвым і загранічным фестывалям, выставам, тэксты, якія датычаць удзелу польскага лялечнага тэатра ў міжнародным тэатральным жыцці, інтэрв'ю з вядомымі творцамі лялечнага мастацтва.

Дзякуючы ініцыятыве POLUNIMA выдаюцца кнігі пра лялечныя тэатры, анталогіі лялечнага мастацтва.

Важным элементам дзейнасці Polunima з'яўляецца супрацоўніцтва з арганізатарамі найважнейшых лялечных фестываляў у Польшы, патронам якіх Polunima з'яўляецца: Агульнапольскі Фестываль Лялечных Тэатраў у Аполі, Міжнародны Фестываль Лялечнага Мастацтва ў Бельска-Бялай, Міжнародны Фестываль Лялечных Салістаў у Лодзі, Міжнародны Фестываль Катавіцэ-Дзецям, Міжнародны Фестываль Тэатру Лялек і Анімацыйных Фільмаў для Дарослых 'Лялька таксама чалавек' у Варшаве, Міжнародны Фестываль Малых Формаў АNIMO ў Квідзыне, Пулаўскія Спатканні Лялечнікаў.

Прадстаўнікі кіраўніцтва Polunima удзельнічаюць у працах камісій, якія кваліфікуюць спектаклі да удзелу ў фестывалях, самі з'яўляюцца членамі журы. Члены арганізацыіі супрацоўнічаюць з арганізатарамі міжнародных лялечных фестываляў, іх запрашаюць да рэалізацыіі сваіх ўласных праектаў. Кіраўніцтва арганізацыі заўсёды стараецца выкарыстаць кожную магчымасць папулярызацыі лялечнага мастацтва, удзельнічае ва ўсіх мерапрыемставах, якія могуць быць істотныя і важныя для лялечнага тэатру. Выставы лялек і плакатаў, якія арганізоўвала ці дапамагала арганізаваць Polunima, часта знаходзілі гледача, які штодзённа не мае магчымасці кантакту з тэатральным мастацтвам. Polunima хоча звярнуць увагу на роль лялечнага мастацтва ў польскай культуры і на праблемы, з якімі сутыкаюцца акторы і кіраўнікі тэатраў, таму звяртаецца з прапановай супрацоўніцтва да прадстаўнікоў улады і да арганізацый, якім такі від мастацтва блізкі. Адным з нядаўніх і найважнейшых вынікаў працы Polunima з'яўляецца рэанімацыя на тэлебачанні TVP тэатру для дзяцей і моладзі. Polunima заснавала ўласную ўзнагроду за працяг і развіццё традыцый лялечнага мастацтва. Гэта Ганаровы Дыплом, які запраектаваў Адам Кіліан (Adam Kilian), і якім узнагароджваюцца выбітныя дзеячы лялечных тэатраў у Польшы і за граніцай у часе фестываляў і юбілеяў.

У 2011 годзе быў выбіты медаль 50-годдзя Polunima, які ўручылі індывідуальным і групавым творцам за Папулярызацыю Лялечнага Мастацтва.


50-годдзя Polunima.
50-годдзя Polunima.